Compositie… De kunst van het weglaten
Posted by Peekie in News | 0 Comments
4
Jan
2012
1. De kunst van het weglaten
Probeer niet teveel in je foto te proppen. Kies uit wat het onderwerp van je foto is, en probeer de foto zo te maken dat dat hetgene is dat erop staat.
Je kunt daar natuurlijk naar behoefte creatief mee omspringen – als er een mooie boom in het veld staat en er is een mooie zonsondergang daarachter, dan is het onderwerp dus “boom afstekend tegen zonsondergang”. Dan zorg je er ook indien mogelijk voor dat alles dat daar niet mee te maken heeft en dat het onderwerp ook niet ondersteunt of de aandacht zou kunnen afleiden (auto’s, olifanten, mooie vrouwen) uit beeld is.
Mensen vragen soms wat ik bedoel met “ondersteunt”? Voorbeeld: als je een overzichtsfoto maakt met als onderwerp een lange bocht van het circuit van Francorchamps, dan kan het geen kwaad als daar iemand in een passend vehikel op staat. Maar op een foto van een Noordnederlands landweggetje dat naar een door de zonsondergang bloeddoorlopen horizon leidt, zal een autootje of een olifant in de verte een storend element kunnen zijn.
Maar al te vaak zul je merken dat je, als je een foto denkt te maken van bijvoorbeeld je vriend/vriendin/kat, later blijkt dat er storende elementen in zitten (iets dat aan de muur hangt, een stoelleuning die net aan de linkerkant het beeld in steekt), en die je tijdens het maken van de foto niet zijn opgevallen (omdat je geconcentreerd was op het onderwerp). Soms kan je die ongewenste zaken met wat knippen wel wegwerken, maar soms gaat het ook niet, omdat je vriendin dan “klem komt te zitten” tegen de rand van de foto.
Probeer dat tijdens het maken van de foto in de gaten te houden. Als het toch gebeurt, KAN het zijn dat bij het croppen van het beeld om die halve stofzuiger uit je foto te krijgen, je geen werkbare compositie meer overhoudt.
Soms kan het zijn dat je storende elementen niet kunt vermijden… stomweg omdat die stomme struik of heg op de achtergrond daar nu eenmaal staat.
Probeer dan om je onderwerp zo te plaatsen dat de achtergrond achter je onderwerp zelf in elk geval zo neutraal mogelijk is. Als dat onderwerp een luipaard is die bezig is een gazelle te verorberen, raad ik je overigens af om ‘m aan z’n staart bij die struik vandaan te trekken. In dat geval zit er niets anders op dan zelf ergens anders te gaan staan.
Probeer ook, als je camera het toelaat, door middel van een grote lensopening, de achtergrond in de onscherpte te laten verdwijnen.
2. Waar zijn m’n voeten?
Bij foto’s van mensen zie je vaak dat de fotograaf erg dol is op lucht, en een hekel heeft aan voeten. Ik denk dat dat een gevolg is van het verschijnsel dat mensen proberen het onderwerp in het midden van de foto te krijgen. Nergens voor nodig, en meestal zelfs niet mooi. Brengt me automatisch bij mijn volgende punt:
3. De regel van derden.
Als je een rechthoek in drie gelijke horizontale delen snijdt en in drie gelijke verticale delen, dan krijg je dus vier snijpunten.
Die snijpunten zijn de meest interessante delen van je foto. Als je het interessante beeldelement (het onderwerp van je foto) op één van die snijpunten plaatst, werkt dat qua compositie het beste.
Hetzelfde geldt voor de horizon bij landschapsfoto’s. In het algemeen kan je die het beste op 2/3 van onder houden als het je om het landschap gaat, of op 1/3 van onder als het om de lucht gaat.
Let wel: ik zeg “in het algemeen”. Bij een spectaculaire zonsondergang of wolkenlucht kan het een goed idee zijn om de horizon verder naar onderen te brengen… en met name in heuvellandschappen kan je een heel intieme sfeer aan het landschap geven als je met een beetje telelens werkt en de horizon gewoon flink bovenaan houdt of zelfs weglaat.
4. Probeer in je foto “lijnen” op te nemen die de blik naar of langs het onderwerp leiden.
Nou moet je niet onmiddellijk met een viltstift en een lineaal aan de slag gaan… lijnen kunnen bestaan uit wegen of paden, een rij bomen, een sloot of rivier, de rand van een grasveld of een stoeprand, een brug… dat soort dingen.
5. Hou de horizon recht!
Let wel – als het je bedoeling is om de boel scheef te houden is het wat anders (hoewel dat niet altijd even goed werkt). Waar ik op doel is het net per ongeluk net niet recht houden van de camera, waardoor het lijkt alsof de zee leegloopt, en dat kan behoorlijk de aandacht afleiden. Als je het per ongeluk toch blijkt te hebben gedaan is er geen man overboord… je kunt ’t in de meeste fotobewerkingsprogramma’s zo weer rechtzetten.
Bron: http://forum.techzine.nl
